Wędrówka przez pasmo Radziejowej

Beskid Sądecki dzielący się na dwa podstawowe pasma – Jaworzyny oraz Radziejowej, przez wiele lat odwiedzany był przeze mnie w niemal każdy weekend. Były to czasy gdy pracowałem i mieszkałem w Nowym Sączu – mieście w którym przebywając, tak naprawdę pokochałem góry.

Obecnie przyjeżdżam tu zaledwie kilka razy do roku, ze względu na zmianę miejsca zamieszkania jak i zwyczajny brak czasu. Wiosną bieżącego roku, odwiedziłem pasmo Jaworzyny i relację z tamtej wyprawy zamieściłem swego czasu na łamach bloga. Dziś chciałbym przedstawić wspomniane wyżej pasmo Radziejowej, którego szczyt o tej samej nazwie jest najwyższy w Beskidzie Sądeckim.

DSC_0244 DSC_0248

Lato 2014. Odwiedzam Rytro. Właśnie w tej miejscowości wyruszę czerwonym szlakiem ku Radziejowej ( 1266 m n.p.m. ), przemierzając najwyższe szczyty Beskidu Sądeckiego. Początkowo szlak wiedzie pośród ryterskich łąk i pól. Tutejsza ludność stosunkowo wysoko buduje swe domy – o wiele wyżej niż mieszkańcy Bieszczadów czy też Beskidu Niskiego. Zawsze mnie to fascynowało, gdy szedłem drogą leśną i na sporych wysokościach, otwierała się przede mną polana z osiedlem ludzkim.

DSC_0269 DSC_0230

Wyszedłem dość wysoko – szutrowa droga biegnie pod las, ale domy odnajdę i tam. Odwracam się i patrzę na sąsiednie pasmo Jaworzyny z ruinami zamku o którym kiedyś już pisałem.

DSC_0282 DSC_0280

Ścieżka poprowadzi mnie teraz przez las. Kolejny etap to marsz pośród drzew do ” Chaty Kordowiec „. Tam odnajdę węzeł szlaków turystycznych który odpowiednio pokieruje mnie do kolejnego celu. Ostatni raz patrzę za siebie – w dole dolina Popradu.

DSC05381 DSC05390

Droga przez las zajęła mi około pół godziny. Otworzyła się przede mną polana, na której dostrzegłem wspomnianą chatę. Dawniej szkoła, dziś prywatne schronisko położone na wysokości 763 m n.p.m. Jakkolwiek schronisko na tej wysokości to coś naturalnego ( przecież bywają o wiele wyżej ) tak szkoła która była tu położona świadczy o wspomnianej przeze mnie tendencji do budowania domów położonych ( jak na Beskidy ) naprawdę bardzo wysoko.

DSC05395 DSC05397

Czas odpocząć chwilę. Rozglądam się dookoła – jest pięknie, choć zastanawia mnie aura … O godzinie 12 niebo było niebieskie, słońce mocno świeciło, a miejscowi których spotkałem na swej drodze, niedaleko domków pod lasem twierdzili że deszczu dzisiaj nie będzie. Zazwyczaj ludzie związani od dziecka z górami nie mylą się , dzisiaj jednak było inaczej …

DSC05407 DSC05413

Na Kordowcu jeszcze błękit przebija się w otoczeniu chmur, jednak od strony południowego zachodu …

DSC05416 DSC05417

… widać nadciągającą burzę.

DSC05419 DSC05423

Ulewa rozpoczęła się gdy wszedłem do lasu. Znalazłem schronienie w gęstym młodniku sprawiającym wrażenie zielonego tunelu. Oberwanie chmury trwało niemal godzinę. Droga leśna zamieniła się przez ten czas w potok. Wyszedłem z ” tunelu ”  suchy – gęsty młodnik okazał się lepszą ochroną niż starsze partie lasu, nie tak bujne jak mój zielony schron.

DSC05424 DSC05426

Polana Niemcowa – niewielkie gospodarstwo położone na grzbiecie Niemcowej ( 1001 m n.p.m. ). Przechodzę wąską ścieżką przez środek łąki …

… z której roztacza się deszczowy dziś, ale zarazem niesamowity widok na pasmo Beskidu Sądeckiego.

DSC05435 DSC05432 DSC05436

Wyrosła przede mną ściana lasu. Przy wejściu w gęstwinę odnalazłem ruiny dawnej szkoły, która opisana została w książce Marii Kownackiej ” Szkoła pod Obłokami „. Postawiono tu obelisk upamiętniający to miejsce. Szkoła istniała w latach 1938 – 61 z przerwą wojenną. Posiadała 4 klasy i kształciła niewiele ponad 15 uczniów. Nauczyciel był tylko jeden i spełniał dodatkowo rolę informatora dla miejscowej ludności, której czytał gazety i udostępniał jedyne w okolicy radio. W szkole mieściła się również wypożyczalnia książek. Nauczyciel dźwigał je na plecach z miejskiej biblioteki. Obecnie zachowały się jedynie podmurówki dawnej placówki – zarośnięte przez krzaki i paprocie.

DSC05440 DSC05441

Droga leśna prowadzi mnie ku następnej polanie – Kramarka. Niedaleko stąd do ” Chatki pod Niemcową„. Widok spod niej oraz informację, wstawiłem w moim pierwszym wpisie o Beskidzie Sądeckim, teraz tylko nadmieniam że znalazłem się niedaleko tego przepięknego miejsca. Nie schodzę jednak do chatki. Pogoda znowu psuje się, muszę więc odpowiednio dostosować swój czas, by w miarę możliwości wcześnie znaleźć się u celu.

DSC05444 DSC05446

Kramarka i krzaki borówek. Widzę miejscową ludność – dorosłych i dzieci zapracowanych przy zbiorze. Z pełnymi wiadrami schodzą do wsi i wracają ponownie. Dawniej żyli tu ludzie, jednak problemy z wodą oraz elektrycznością, spowodowały stopniowe zasiedlanie dolin. Początkiem lat 90 tych zanikło tu również pasterstwo. Polana stopniowo będzie zarastać lasem. Pierwszą oznaką tego procesu są właśnie krzaki borówek, których całe łany zalegają nieopodal szlaku.

DSC05456 DSC05461

Znowu będzie deszcz. Szczęściem kolejny raz zagłębiam się w las. Spotykam tu grupę rowerzystów, którzy informują mnie o przebiegu szlaku … W okolicach Wielkiego Rogacza ( 1182 m n.p.m. ) była potężna burza – błoto ponoć straszne, ktoś rower uszkodził, co spowodowało duże opóźnienie na trasie. Żegnam się więc z cyklistami i ruszam w stronę Rogacza – mam do pokonania spory odcinek drogi przez las. Rozpadało się i słychać grzmoty poprzedzane potężnymi błyskawicami. Po pół godzinie burza oddala się w kierunku wschodnim – szaleje gdzieś teraz na Piwniczną, w samą porę gdyż las stopniowo rzednie i tracę naturalny schron nad głową.

DSC05476 DSC05482

Osiągam Wielki Rogacz. Znajduje się tu rozwidlenie szlaków – niebieski znak prowadzi w lewo do ” Bacówki na Obidzy ” i dalej aż w Pieniny. Muszę skręcić w prawo, by wciąż trzymając się czerwonego znaku, który przez Przełęcz Żłobki zaprowadzi mnie na Radziejową i dalej do schroniska na Przehybie. Wspomniane przez rowerzystów błoto, dało mi się we znaki. Buty i spodnie obłocone prawie po uda świadczą o sile potężnej ulewy.

DSC_0292 DSC_0293

W okolicach przełęczy pojawił się punkt widokowy. Beskid Sądecki tonie w chmurach, doliny parują, a zazwyczaj widoczne stąd Tatry schowały się daleko za mgłą.

DSC05496 DSC05504

Dostrzegam je pół godziny później – staję na szczycie Radziejowej i wspinam się na drewnianą wieżę widokową, którą pamiętam sprzed kilku lat gdy była uszkodzona przez piorun podczas burzy. Dziś stojąc na platformie słyszę grzmoty i widzę w oddali nad Gorcami srogą ulewę. Lepiej zejść – i tak już dziś nic lepszego tu nie zobaczę.

Mijam Małą Radziejową ( 1207 m n.p.m. ) następnie wspinam się kamienistą ścieżką ostro pod górę, by wstąpić na zalesiony Złomisty Wierch ( 1224 m n.p.m. ). Niewiele później osiągam Wielką Przehybę ( 1191 m n.p.m. ). Roztacza się z jej okolic niesamowity widok na Tatry, między którymi toną w chmurach grzbiety Beskidu Sądeckiego. Mój cel jest tuż tuż … jeszcze kwadrans i staję na tarasie przy schronisku.

DSC05520 DSC05522

Zbliża się wieczór. W schronisku nie ma tłumów. Zamawiam kolację i herbatę. Mam niewiele czasu, jednak muszę jeszcze dziś znaleźć się w Nowym Sączu. Schodzę więc spiesznie do Gabonia, by następnie przez Skrudzinę dostać się do Gołkowic. Noc już zapadła gdy nadjechał autokar z Nowego Targu na przystanek w Gołkowicach. Jestem szczęśliwy – przetarłem dziś dawno niewidziane ścieżki. Góry które pokochałem w latach wczesnej młodości, chciałbym odwiedzać częściej. Może zaplanuję tu wędrówkę w Nowy Rok. Zimą spojrzenie na Tatry z wierzchołków Sądeckiego jest niezwykle okazałe. Do zobaczenia …

Tekst i zdjęcia: Tomasz Gołkowski

Jeśli lubisz tematykę Beskidu Sądeckiego, spodobał Ci się wpis, kliknij Tutaj – znajdziesz tam pod tekstem więcej wpisów dotyczących tych gór. Zapraszam serdecznie

Share Button

Comments

comments

Tomasz

Tomasz, autor bloga, pochodzący z Podkarpacia miłośnik gór oraz dzikiej przyrody. Naładowany pozytywną energią, trochę szalony, niepokorny globtroter. Interesuje się historią, kulturą i etnografią Karpat. Zwolennik każdej formy turystyki i czynnego wypoczynku, promotor miasta Przemyśl jak i całego Pogórza Przemyskiego. Zaprasza do odwiedzenia swojego bloga, debaty oraz współpracy. Zachęca również do wspólnych organizacji wypraw górskich i wzajemnego dzielenia się wiedzą na tematy związane z turystyką.
Pozdrowienia dla wszystkich ludzi gór a także odwiedzających mojego bloga :)

Może Ci się również spodoba

22 komentarze

  1. Róża napisał(a):

    Niesamowite widoki i pomyśleć, że nie trzeba płacić grubych pieniędzy na wycieczkę za granicę dla takich widoków. Zapierające dech w piersiach
    Róża ostatnio opublikował…Jakie staniki lubicie zakładać na tę noc?My Profile

  2. robertwrobel napisał(a):

    Uwielbiam wędrówki po górach a to miejsce odwiedziłem już nie raz. Przepiękne miejsca i widoki, które pozwalają odpocząć wśród ciszy i natury. Polecam każdemu, kto uwielbia przyrodę

  3. Maria z Pogórza Przemyskiego napisał(a):

    Dobrze, że góry są niezmienne na wieki, zawsze można do nich wracać; choć czasami mam wrażenie, że coś się zmieniło, ale to chyba pamięć bywa ulotna; podróżowanie środkami komunikacji publicznej jest bardzo wygodne, planuje sie trasy, gdzie się chce, tu wchodzimy, tam wychodzimy, tylko godziny odjazdu trzeba pilnować; a przy swoim autku, niestety, trzeba tak zaplanować, żeby do niego wrócić, zazwyczaj „pętelkę”; pozdrawiam.

  4. Orzeł napisał(a):

    Dotychczas na tle Beskidów prym w mym rankingu prywatnym wiódł Beskid Śląski, ale widzę, że trzeba będzie nieco zmienić postrzeganie.
    Orzeł ostatnio opublikował…Kije Trekkingowe Fizan Compact – green – 150,00 złMy Profile

  5. Trzeba przyznać że duża wyrypa to podejście na Prehybę z Krościenka przez Dzwonkówkę tą trasę zaliczyłem w 1962 roku t.j 52 lata temu i do dzisiaj pamiętam że ostatni odcinek to ledwo co człowiek zipał. Potem zejście do Rytra to jak zwykle z górki na pazurki. Niestety rajdy studenckie krakowskie jakoś omijały pasmo Prehyby, Gorce były zawsze na pierwszym planie.

  6. Jaworki i Szlachtowa to dwie wsie najdalej wysunięte w Polsce na zachód gdzie mieszkali Rusini bodajże w Jaworkach były 4 rodziny.Polecam przemarsz przez wąwóz Homole na Wysokie Skałki sam wąwóz choć należy do Pienin Wysokich pasmo graniczne ale jest cudowny szkoda że nie ma zdjęć w Karpackim Lesie Pozdrawiam

    • Tomasz napisał(a):

      Panie Jacku
      Jaworki i Szlachtowa wciąż istnieją, lecz wsie zamieszkane są obecnie przez ludność polską. Biała Woda nie istniej już, natomiast część ocalałej Czarnej Wody nalezy administracyjnie do Jaworek. Zastanawiam się właśnie nad publikacją artykułu o Wąwozie Homole do którego oczywiście mój Karpacki Las zdjęcia posiada 🙂
      Pozdrawiam 🙂
      Tomasz ostatnio opublikował…Beskid Sądecki – Wędrówka przez pasmo RadziejowejMy Profile

  7. Z wąwozem Homole jak widać trafiłem w 10 dziesiątke czekamy na artykuł i jak zwykle piękne zdjęcia pozdrawiam,

  8. Duśka napisał(a):

    Jak zwykle piękne miejsca, ale raczej wolałabym w nie zapuszczać się przy pięknej pogodzie. Byłabym jak ta trusia pod drzewami w czasie ulewy a w czasie burzy to już kompletnie… Mam mocne postanowienie, by zawitać w inne pasma górskie, które są mi nie znane, a Ty nimi kusisz 🙂 Pozdrawiam Cię serdecznie.
    Duśka ostatnio opublikował…Beskid Żywiecki: Mosorny Groń, Kiczorka, Polica, OkrąglicaMy Profile

  9. Tomasz napisał(a):

    Witaj Dusiu
    Zauważ że wybrałem się tam gdy pogoda była naprawdę piękna, ale to właśnie są góry 🙂 Tam niekiedy pogoda zmienia się jak w kalejdoskopie. Mogę polecić Ci Beskid Sądecki dlatego że jest dobrze skomunikowany z krajem, a szlaki turystyczne są dobrze oznaczone. Oprócz chodzenia po górach znajdziesz tu wiele ciekawych zabytków.
    Pozdrawiam Cię 🙂
    Tomasz ostatnio opublikował…Beskid Sądecki – Wędrówka przez pasmo RadziejowejMy Profile

  10. magdalena napisał(a):

    Świetne zdjęcia oraz przepiękne opisy 🙂 Gdy się je ogląda i w skupieniu czyta ich opisy, można poczuć się tak, jakby samemu się w tym miejscu było 🙂 Potrafisz obudzić w kimś wspomnienia, naprawdę 🙂 Przypomniało mi się jak przed laty byłam tam z rodzicami 🙂 Naprawdę piękne, bardzo urokliwe miejsce 🙂

  11. Marysia napisał(a):

    Super zdjęcia! 🙂 Szkoda, że czasami nie doceniamy tego, że taki piękne widoki mamy w Polsce…
    Marysia ostatnio opublikował…DiabeteeMy Profile

  12. Jakub napisał(a):

    Patrzę na zamieszczone przez w poście zdjęcia, i chyba zaraz spakuję plecak i wyruszę na weekendową wędrówkę. Zwłaszcza,że zbliża się weekend i w Beskidy tylko godzina drogi! Akurat do Beskidu Sądeckiego mam spory sentyment jeszcze z czasów studenckich, tyle fantastycznych wspomnień i chwil się tam przeżyło.. Piękne zdjęcia!

  13. Piotr napisał(a):

    Ahh oglądając te zdjęcia to aż tak chce się ruszyć tyłek z domu, wsiąść w samochód i jechać do Zakopanego. Jestem stety/niestety z nad morza, mam piasek, wodę na co dzień i marzę już od dłuższego czasu wyjechać w zimne tereny zakopanego i tam spędzić jaki czas chodząc po ciekawych szlakach z bliskimi. Swoją drogą, jakim aparatem były wykonywane zdjęcia?

  14. Tomasz napisał(a):

    Witam
    Daleko rzeczywiście. Rozumiem że nieczęsto udaje się znaleźć na drugim końcu Polski. Życzę więc realizacji planów na ile to możliwe. Co do aparatu, to dla potrzeb tej relacji, akurat użyłem markę Sony HX200 V. Zdjęcia robi średniej jakości ( bardzo ładne w pogodne dni ) za to potrafi kręcić piękne filmy. Plus dodatkowy to prostota obsługi i duże możliwości jak na ten segment. Uważam że to dobry wybór dla amatorów fotografii. Używam też Nikonów
    Pozdrawiam serdecznie
    Tomasz ostatnio opublikował…Beskid Sądecki – Wędrówka przez pasmo RadziejowejMy Profile

  15. Michał napisał(a):

    Uwielbiam górskie powietrze i wycieczki w góry. Latem tylko tam wybieram się odpocząć i nabrać energii na kolejny ciężki rok pracy. Aktywny wypoczynek to jest prawdziwy wypoczynek
    Michał ostatnio opublikował…Program Mieszkanie Dla Młodych na inwestycji APM DevelopmentMy Profile

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

CommentLuv badge